op verzoek van mijn lieve broer schrijf ik nu dit blogbericht. Ik had zelf de hoop al opgegeven om verdere berichten te schrijven, gelukkig gelooft iemand nog in mij.
Ik krijg vaak te horen of ik eigenlijk wel naar school of dat ik alleen maar aan het feesten ben. Helaas moet ik ook elke dag braaf naar school en moeten de feestjes wachten tot in het weekend. Ik heb al een redelijk aantal credits gehaald en ik doe zelfs eindexamen in 6 weken (in aardrijkskunde en engels).
In de afgelopen maanden is een hoop gebeurt, dus even een snelle update: ik ben van gastgezin veranderd, naar 5 verschillende schoolfeesten (fancy dress) geweest, op 3 verschillende skivelden mijn ego gedeukt, heel veel rugby gezien, muffins koekjes en dergelijke gebakken (heb alle recepten opgeschreven), 150km gefietst, getuinierd, Queenstown, Dunedin en Wellington bezocht en nog veel meer. Nou heb ik zelf een dagboek bijgehouden over wat ik hier allemaal doe, maar als je erdoor heen bladert worden de verhalen steeds korter en eindigt uiteindelijk in: 26/27/28 Aug - ''Queenstown schooltrip''. Wat ik nou zelf precies gedaan heb weet ik dus ook niet meer.
Afgelopen weekend ben ik met mijn gastgezin naar Nelson geweest. Als je denkt dat 2 uur rijden al te lang is moet je zeker niet naar Nieuw Zeeland gaan. De heenweg duurde 8 uur en over de terugweg hebben we zelfs 11 uur gedaan. De rede dat we voor een weekendje naar Nelson zijn gegaan was voor mijn zus Phoebe. Phoebe doet aan Highland Dancing (http://www.youtube.com/watch?v=mCibA4BD20s) en dat weekend was er een grote conferentie. Op vrijdag avond zijn we dan ook naar een concert gegaan met veel Highland dancing, doedelzakken en mannen in rokken. We zouden na het concert met alle jongeren gaan wandklimmen, helaas ging dat niet door omdat de instructeur er geen zin meer in had. Uiteindelijk waren we dan ook met 20+ jongeren op de grond van de afhaal Pizza Hut belandt.
Op de zaterdag zijn we naar de markt van Nelson geweest waar heel veel verschillende tentjes waren. Op de markt zelf was een Nederlandse man die oliebollen verkocht. Ze waren echt super lekker want hij had allerlei specerijen en ingrediënten toegevoegd. Ook snel rondgekeken voor souvenirs voor mijn lieve familie voordat we doorgingen naar het WOW-museum. WOW staat voor World of Wearable Art. Dit is elk jaar in Wellington maar begon oorspronkelijk in Nelson. Designers van de hele wereld maken kunst in de vorm van kleding. In het WOW-museum stonden kunstwerken van vorige jaren. Er was een jurk gemaakt van barbiepoppen, glow in the dark jurken, BH's gemaakt van opgezette kanaries en andere bizarre dingen. Mijn gastouders zijn ook nog met mij wezen tikitouren (Erg normaal in NZ, gewoon in de auto langs mooie plekken rijden) langs Kaiteriteri wat bekent is voor zijn gouden stranden en een stukje langs Abel Tasman National Park. Om 6 uur moesten we weer terug zijn voor een dineer gegeven door de Highland Dancing Society. De streek waarin Nelson ligt is erg bekend om zijn sauvignon wijn en er was dus ook geen gebrek aan. Na het avondeten zijn we met alle jongeren wezen stappen in Nelson, was echt heel gezellig was.
Zondag moesten we veels te vroeg opstaan om te gaan 4 wheel driven. Dit houdt in dat je met je 4WD truck door de meest onbegaanbare wegen in de bossen/heuvels gaat rijden. Het was een clubdag van de Nelson 4WD verenging en uiteindelijk waren we dan ook met ongeveer 15 trucks. Het was echt heel leuk om te doen en we zaten ook redelijk vaak vast in de modder waarna een grotere truck ons eruit moest trekken.
Maandag moesten we helaas weer naar huis. We hadden dit keer een omweg genomen waardoor het 11 uur duurde. Onderweg stopten we aan de kant van de weg waar een bord stond met 'Ohau Track'. Mocht je ooit naar Nieuw Zeeland gaan, deze borden zijn groen met gele letters en zijn verspreid door heel Nieuw Zeeland. Meestal geven ze aan dat er walking tracks zijn of dat je een natuur reservaat betreedt. De track was niet eens 10 minuten lang maar was heel bijzonder. De rede: aan het einde van de wandel was een waterval met een poel. Het water was helderblauw en gevuld met baby zeehondjes. Er waren ongeveer 15 zeehondjes die door het water salto's aan het maken waren. Sommige zeehondjes waren zelfs op aai-afstand (ze bijten wel). Een korte afstand van de waterval is de Seal Colony. Dit is de plek waar alle volwassen zeehonden bij elkaar komen en... slapen. Van de 40 zeehonden die daar waren, had geen enkele zich bewogen in de 10 minuten dat we daar stonden.
Binnekort hebben we eindelijk 2 weken vakantie en ik ga hier dan ook goed gebruik van maken. Aankomende dinsdag vertrek ik naar Wellington voor een 10 daagse bus trip met andere uitwisselings studenten. Vanuit Auckland vlieg ik dan naar Hokitika waar ik nog een weeklang ga vissen met mijn gastouders. Misschien dat ik daar nog wel een bericht over schrijf ;)
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten