Kamperen en koeien

Kia ora!

Afgelopen week was mijn verjaardag. Aangezien het nog steeds vakantie was, hadden we een kampeertripje georganiseert naar Otematata (Spreek uit als hakuna Matata maar dan met Ote ervoor). Otematata is een klein dorpje naast het iets grotere dorpje Kurow. In Otematata staan 3 (misschien 4) winkels en een half rugby veld (schijnbaar zijn er niet genoeg inwoners voor een heel veld). Het dorpje ligt een aantal kilometer van het meer Benmore waar wij hebben gekampeerd. Omdat het de herfst hier al begonnen is waren wij de enigste op het kampeer terrein ( we hebben trouwens ook niet betaald). Na onze tenten te hebben opgezet en het vuur eindelijk aan de gang hebben gekregen was het tijd voor de marshmellows natuurlijk!

De volgende ochtend vroeg op om een duik te nemen in het ijskoude water! Ik kan je zeggen dat ik meteen wakker was. Meteen ook een aantal fotos genomen van het water. Er was nog geen wind dus de bergen weerspiegelde in het water. Het water zelf was kristalhelder. De rest van de dag een beetje rondgelopen en touch gespeeld op het halve rugby veld. Touch lijkt op rugby maar zonder te tacklen. Zodra je getikt wordt leg je de bal op de grond voor je teamgenoot. Het is een stuk sneller dan Rugby en ook minder pijnlijk (Ik heb woensdag mijn eerste rugbywedstrijd en ik hoop niet dat ik wat breek) Het weer was ondragelijk warm dus na ons potje (wat ik helaas verloren heb) gingen we met zijn allen zwemmen. We hebben meteen maar ons haar gewassen aangezien er geen douches waren. Die avond weer sausages op de BBQ met een grote hoeveelheid ketchup. Ze hadden voor mijn verjaardag partyhats en van die verveelden fluitjes meegenomen ook nog kaarsjes maar geen taart. Nadat ze voor mij gezongen ging iedereen opeens naar bed. Het was nog niet mijn verjaardag dus ik heb uiteindelijk met een klein aantal vrienden gewacht tot 12 uur waarna hun nog een keer voor mij hebben gezongen. De volgende dag ging iedereen naar huis dus ook ik moest helaas vertrekken van Lake Benmore. We hadden met zijn allen nog wat geluncht in Kurow (Spreek uit als; Quraawh) en daarna was het echt tijd om naar huis te gaan. Eenmaal op de boerderij was mijn vriendin Fran uit Chili die de afgelopen dagen koeien had gemolken. Na wat bij gepraat te hebben met Fran, hebben we de kalfjes van vorig seizoen naar the yards ( een soort hok) gebracht om ze te sorteren. Er waren een aantal kalfjes voor de slacht tussen de melkkoeien gekomen. Het is echt een heel gedoe omdat ze alle kanten op rennen. Ik ben ook nog geschopt door een kalf midden op mijn been ( en eerder die week ook nog onder gepoept tijdens het melken) maar nadat de klus geklaard was voelde ik me wel echt als een cowboy.

Verder heb ik deze week nog geleerd;
- Koeienpoep is geen goede conditioneer voor je haar
- De regels voor rugby (woensdag mijn eerste wedstrijd ik ben echt super nerveus!)
- Met 4 mensen op 2 luchtbedden slapen niet comfortabel is
- Glazen flessen met dop op vuur is geen goede combinatie
- Dat als je al een beetje ziekjes bent je vooral niet in de vroege ochtend moet gaan zwemmen in een           ijskoud meer
- Dat je prima kan overleven op worstjes
- En een aantal zinnen Spaans

See yous!
x

De familie en meer

Kia ora! Ik heb eigenlijk nog niet zoveel over mijn familie verteld en waar ik precies woon. Ik woon dus op een boerderij ongeveer 22km vandaan van het dichtstbijzijnde dorp, Waimate. Het landschap is hier heel heuvelig en vol met weilanden, koeien en schapen. De boerderij van mijn familie is denk ik een aantal vierkante kilometers groot en rond de 400 koeien. Omdat het dus een redelijk groot gebied is, hebben we 3 quads waar ik heel af en toe ook op mag rijden. Naast de 400 koeien, hebben we ook nog een aantal varkens voor wanneer we honger hebben, een paard, een aantal honden en 2 kittens die we hebben gevonden in de weilanden.  Het huis waar ik in woon is redelijk oud. Zoals veel huizen hier in nieuw zeeland heeft het maar 1 verdieping en geen centrale verwarming. Het huis wordt opgewarmd met een openhaard en de bedden met elektrische dekens (Wat echt super is! Nooit meer je bed in wanneer het nog koud is). De keuken is redelijk klein en sluit aan op de woonkamer. Het avondeten wordt op de bank voor de tv gegeten omdat ten eerste we niet echt een eettafel hebben waar we allemaal passen en daarnaast zijn de banken heel comfortabel. De familie cummings bestaat uit de vader Colin, moeder Jo, dochter Anna en nog 2 jongens ,Ben en Dan, die niet meer thuis wonen. Er woont nu tijdelijk een melker bij ons om te helpen met de boederij. Colin is een beetje een practical joker die altijd wel iemand aan het plagen is. Hij brengt de koeien in de ochtend naar de stal en is daarnaast altijd met de boerderij bezig. Hij heeft altijd wel wat koeienpoep op zijn kleding. Jo houdt van bakken en daarom is altijd wel verse cake of koekjes te vinden voor mijn lunch op school of soms zelfs als ontbijt. Haar beste recept is een pavlova wat een soort luchtige cake is met room en fruit (het smelt op je tong!). Ze is niet zo’n fan van het huishouden maar ze houdt ervan om de was te doen. Ze helpt in de ochtend met het melken en daarna weet ik eigenlijk niet wat ze allemaal doet. Anna werkt hier op de boerderij, vandaar dat ze nog thuis woont. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in het begin een beetje bang voor haar was omdat ze zegt wat ze denkt. Maar nu ik haar beter ken vind ik haar echt geweldig. We kunnen goed opschieten maar ze plaagt me wel vaak, zeker als ik iets verkeerd uitspreek of wat raars zeg. Bijvoorbeeld; Do you fertilize the cows?  Daarnaast is nog de extra werker. Haar naam is Caitlin en ze komt uit een plaatsje boven Auckland. Ik weet niet zo goed wanneer ze nou weggaat maar volgens mij aan het einde van de maand. Caitlin houdt ook van bakken dus er is nu nog meer cake en koekjes dan eerst (ben onderhand al 5 kg aangekomen)

Ben is een aantal weekenden bij ons wezen slapen met zijn gezin. Hij heeft 3 kinderen en zijn vrouw Maaike komt uit Nederland (onderhand verstaat ze alleen nog maar nederlands). Dan heb ik nog maar voor 5 minuten gezien dus ik weet eigenlijk niks over hem, behalve dat hij binnenkort gaat trouwen!
Nu iets over Waimate. Waimate heeft rond de 4000 inwoners. De locale bevolking worden waimo’s genoemd en volgens de omliggende dorpen is Waimate the place not to be! Als ik zeg dat ik in Waimate woon krijg ik een waarschuwing to not drink the water en dat het hier vol is met incest. In Waimate zelf is ere en main street met alle winkels (Wat niet veel is) een aantal cafes en een pub. Waimate lijkt een beetje op zo’n amerikaans western dorpje als je door de main street loopt en dat op elk moment een gunfight kan plaatsvinden. Dusver is iedereen echt super aardig voor mij. De mensen hier zijn super relaxt en hebben niet echt de tijdsdruk die ze hebben in de stad. Ik merk dat als ik met vrienden door het dorpje loop dat ik veel sneller loop dan hun.

De school zelf is groen en heeft ongeveer 350 leerlingen met binnekort nog 2 andere uitwisselings studenten! Het gebouw zelf is al anders dan nederlandse scholen. In Nederland zijn alle klassen in 1 gebouw en hoef je niet echt naar buiten om naar je les te gaan. Hier is dat anders. Er zijn 3 of 4 blocken die niet met elkaar verbonden zijn. Om bij sommige vakken te komen moet je dus een stukje buiten lopen. Het is eigenlijk heel fijn omdat je dan wat frisse lucht krijgt tussen de lessen door. Year 12 en 13  hebben hun eigen ruimte, common room, om de lunches in door te brengen. In onze commonroom hebben we een klein keukentje en een ping pong tafel. Helaas mogen we geen bank in de common room neerzetten. Alleen de year 13’s mogen naar de winkels in de lunches, waar niet veel mensen zich aan houden.
Ik zal later nog proberen wat foto’s van de boerderij en de school up te loaden. Maar ons internet is bijna op voor deze maand, dus helaaaaas. Ik hoop dat ik beetje een klein beeld heb kunnen geven van mijn familie.

Well see ya

Eastercamp

Hallo!

Ik ben net terug van 5 slapeloze nachten. Voor pasen ben ik dus naar een Eastercamp in Christchurch geweest. EC is een christelijk kamp waar 4000 jongeren samen komen om pasen te vieren! Omdat het een christelijk kamp was moesten we elke ochtend en avond naar een big top meeting. De big top is een enorme tent waar meer dan 4000 mensen in passen. Tijdens de meetings werden er allerlei kleine programmas gedaan waaronder the wheel of suffering, een mok versie van border patrol, highlights of the day, Daily challenges, my big fat EC wedding, will it break? en nog veel meer. Daarnaast was er ook een band die tijdens elke meeting christelijke nummers zongen en na een paar meetings kan je al bijna alle teksten meezingen. Ook waren er sprekers die hun ervaringen met God deelden. Natuurlijk werd er ook gebeden wat heel apart is aangezien 4000 mensen dan doodstil zijn.  De meetings waren ongeveer een uur, maar daarna was het freetime. In het midden van het park was een village opgezet en om de village heen waren alle tentenkampen. Er was van alles te doen; supersized jenga, supersized vier op een rij, een open podium, rock climbing, een titanic, meerdere cafes, the groove room, clown chaos en ook nog een reuzerad.

Het ontbijt, lunch en avondeten hoefden we niet zelf te doen, de organisatie verzorgde dit namelijk. Omdat er een aantal duizend man honger had moest je wel een aardig tijdje wachten voor je eten. Het was het helemaal waard. Het eten was super goed en er was zelfs een Pie day! Ik dacht natuurlijk dat ze zoete taart bedoelen. Ik was dus helemaal enthousiast en hoopte dat ze ook appeltaart hadden. Je kan dus mijn teleurstelling begrijpen toen ze vlees pasteitjes op mijn bord schepten. Met pie bedoelen ze hier namelijk mince pie, waar mijn vertaal machine geen rekening mee had gehouden. Dit was trouwens niet mijn enigste teleurstelling van het kamp. De laatste avond was er een midnight mass. Waarom weet ik niet maar ik dacht dus; mass = mass of people = party time! Dus ik zat daar vol enthousiasme, kwam er een priester binnen om een dienst te geven. Kan gebeuren, feest is vast na de dienst. Ik kan je vertellen ,nadat ik er een tijdje heb gezeten, dat er geen feest was. Treur niet, ik heb genoeg tijd doorgebracht in de groove room.

Er was ook de mogelijkheid om op een helicopter ride te gaan. Hier hebben wij geen nee tegen gezegd. De helikopter ging over christchurch en de omgeving. Van bovenaf is heel goed te zien wat de aardbeving hier heeft aangericht. In het centrum waren vooral legen vlakken met aarde en afval. Ik heb ook nog een aantal workshops gedaan waaronder een dj workshop, hiphop en '15 reasons not to be a christian'.  Het was dus een super weekend. 

Sinds ik hier ben, ben ik een aantal dingen en gewoontes tegenkomen die ik 'anders' vond dus...
Did you know;
- Schoenen zijn hier optioneel
- Bijna iedereen houdt hier van bakken
- Brood wordt hier bijna altijd getoast omdat het anders niet te eten is
- Je groet hier zonder te zoenen
- Ze rijden hier links (na 3 maanden moet ik hier nog steeds aan wennen)
- Elke 250 meter weg heeft minstens 2 roadkills