Nelson

Kia ora!

op verzoek van mijn lieve broer schrijf ik nu dit blogbericht. Ik had zelf de hoop al opgegeven om verdere berichten te schrijven, gelukkig gelooft iemand nog in mij.

Ik krijg vaak te horen of ik eigenlijk wel naar school of dat ik alleen maar aan het feesten ben. Helaas moet ik ook elke dag braaf naar school en moeten de feestjes wachten tot in het weekend. Ik heb al een redelijk aantal credits gehaald en ik doe zelfs eindexamen in 6 weken (in aardrijkskunde en engels).

In de afgelopen maanden is een hoop gebeurt, dus even een snelle update: ik ben van gastgezin veranderd,  naar 5 verschillende schoolfeesten (fancy dress) geweest, op 3 verschillende skivelden mijn ego gedeukt, heel veel rugby gezien, muffins koekjes en dergelijke gebakken (heb alle recepten opgeschreven), 150km gefietst, getuinierd,  Queenstown, Dunedin en Wellington bezocht en nog veel meer. Nou heb ik zelf een dagboek bijgehouden over wat ik hier allemaal doe, maar als je erdoor heen bladert worden de verhalen steeds korter en eindigt uiteindelijk in: 26/27/28 Aug - ''Queenstown schooltrip''. Wat ik nou zelf precies gedaan heb weet ik dus ook niet meer.



Afgelopen weekend ben ik met mijn gastgezin naar Nelson geweest. Als je denkt dat 2 uur rijden al te lang is moet je zeker niet naar Nieuw Zeeland gaan. De heenweg duurde 8 uur en over de terugweg hebben we zelfs 11 uur gedaan. De rede dat we voor een weekendje naar Nelson zijn gegaan was voor mijn zus Phoebe. Phoebe doet aan Highland Dancing (http://www.youtube.com/watch?v=mCibA4BD20s) en dat weekend was er een grote conferentie. Op vrijdag avond zijn we dan ook naar een concert gegaan met veel Highland dancing, doedelzakken en mannen in rokken. We zouden na het concert met alle jongeren gaan wandklimmen, helaas ging dat niet door omdat de instructeur er geen zin meer in had. Uiteindelijk waren we dan ook met 20+ jongeren op de grond van de afhaal Pizza Hut belandt.

Op de zaterdag zijn we naar de markt van Nelson geweest waar heel veel verschillende tentjes waren. Op de markt zelf was een Nederlandse man die oliebollen verkocht. Ze waren echt super lekker want hij had allerlei specerijen en ingrediënten toegevoegd. Ook snel rondgekeken voor souvenirs voor mijn lieve familie voordat we doorgingen naar het WOW-museum. WOW staat voor World of Wearable Art. Dit is elk jaar in Wellington maar begon oorspronkelijk in Nelson. Designers van de hele wereld maken kunst in de vorm van kleding. In het WOW-museum stonden kunstwerken van vorige jaren. Er was een jurk gemaakt van barbiepoppen, glow in the dark jurken, BH's gemaakt van opgezette kanaries en andere bizarre dingen. Mijn gastouders zijn ook nog met mij wezen tikitouren (Erg normaal in NZ, gewoon in de auto langs mooie plekken rijden) langs Kaiteriteri wat bekent is voor zijn gouden stranden en een stukje langs Abel Tasman National Park. Om 6 uur moesten we weer terug zijn voor een dineer gegeven door de Highland Dancing Society. De streek waarin Nelson ligt is erg bekend om zijn sauvignon wijn en er was dus ook geen gebrek aan. Na het avondeten zijn we met alle jongeren wezen stappen in Nelson, was echt heel gezellig was.

Zondag moesten we veels te vroeg opstaan om te gaan 4 wheel driven. Dit houdt in dat je met je 4WD truck door de meest onbegaanbare wegen in de bossen/heuvels gaat rijden. Het was een clubdag van de Nelson 4WD verenging en uiteindelijk waren we dan ook met ongeveer 15 trucks. Het was echt heel leuk om te doen en we zaten ook redelijk vaak vast in de modder waarna een grotere truck ons eruit moest trekken.

Maandag moesten we helaas weer naar huis. We hadden dit keer een omweg genomen waardoor het 11 uur duurde. Onderweg stopten we aan de kant van de weg waar een bord stond met 'Ohau Track'. Mocht je ooit naar Nieuw Zeeland gaan, deze borden zijn groen met gele letters en zijn verspreid door heel Nieuw Zeeland. Meestal geven ze aan dat er walking tracks zijn of dat je een natuur reservaat betreedt. De track was niet eens 10 minuten lang maar was heel bijzonder. De rede: aan het einde van de wandel was een waterval met een poel. Het water was helderblauw en gevuld met baby zeehondjes. Er waren ongeveer 15 zeehondjes die door het water salto's aan het maken waren. Sommige zeehondjes waren zelfs op aai-afstand (ze bijten wel). Een korte afstand van de waterval is de Seal Colony. Dit is de plek waar alle volwassen zeehonden bij elkaar komen en... slapen. Van de 40 zeehonden die daar waren, had geen enkele zich bewogen in de 10 minuten dat we daar stonden.

Binnekort hebben we eindelijk 2 weken vakantie en ik ga hier dan ook goed gebruik van maken. Aankomende dinsdag vertrek ik naar Wellington voor een 10 daagse bus trip met andere uitwisselings studenten. Vanuit Auckland vlieg ik dan naar Hokitika waar ik nog een weeklang ga vissen met mijn gastouders. Misschien dat ik daar nog wel een bericht over schrijf ;)


x

Kamperen en koeien

Kia ora!

Afgelopen week was mijn verjaardag. Aangezien het nog steeds vakantie was, hadden we een kampeertripje georganiseert naar Otematata (Spreek uit als hakuna Matata maar dan met Ote ervoor). Otematata is een klein dorpje naast het iets grotere dorpje Kurow. In Otematata staan 3 (misschien 4) winkels en een half rugby veld (schijnbaar zijn er niet genoeg inwoners voor een heel veld). Het dorpje ligt een aantal kilometer van het meer Benmore waar wij hebben gekampeerd. Omdat het de herfst hier al begonnen is waren wij de enigste op het kampeer terrein ( we hebben trouwens ook niet betaald). Na onze tenten te hebben opgezet en het vuur eindelijk aan de gang hebben gekregen was het tijd voor de marshmellows natuurlijk!

De volgende ochtend vroeg op om een duik te nemen in het ijskoude water! Ik kan je zeggen dat ik meteen wakker was. Meteen ook een aantal fotos genomen van het water. Er was nog geen wind dus de bergen weerspiegelde in het water. Het water zelf was kristalhelder. De rest van de dag een beetje rondgelopen en touch gespeeld op het halve rugby veld. Touch lijkt op rugby maar zonder te tacklen. Zodra je getikt wordt leg je de bal op de grond voor je teamgenoot. Het is een stuk sneller dan Rugby en ook minder pijnlijk (Ik heb woensdag mijn eerste rugbywedstrijd en ik hoop niet dat ik wat breek) Het weer was ondragelijk warm dus na ons potje (wat ik helaas verloren heb) gingen we met zijn allen zwemmen. We hebben meteen maar ons haar gewassen aangezien er geen douches waren. Die avond weer sausages op de BBQ met een grote hoeveelheid ketchup. Ze hadden voor mijn verjaardag partyhats en van die verveelden fluitjes meegenomen ook nog kaarsjes maar geen taart. Nadat ze voor mij gezongen ging iedereen opeens naar bed. Het was nog niet mijn verjaardag dus ik heb uiteindelijk met een klein aantal vrienden gewacht tot 12 uur waarna hun nog een keer voor mij hebben gezongen. De volgende dag ging iedereen naar huis dus ook ik moest helaas vertrekken van Lake Benmore. We hadden met zijn allen nog wat geluncht in Kurow (Spreek uit als; Quraawh) en daarna was het echt tijd om naar huis te gaan. Eenmaal op de boerderij was mijn vriendin Fran uit Chili die de afgelopen dagen koeien had gemolken. Na wat bij gepraat te hebben met Fran, hebben we de kalfjes van vorig seizoen naar the yards ( een soort hok) gebracht om ze te sorteren. Er waren een aantal kalfjes voor de slacht tussen de melkkoeien gekomen. Het is echt een heel gedoe omdat ze alle kanten op rennen. Ik ben ook nog geschopt door een kalf midden op mijn been ( en eerder die week ook nog onder gepoept tijdens het melken) maar nadat de klus geklaard was voelde ik me wel echt als een cowboy.

Verder heb ik deze week nog geleerd;
- Koeienpoep is geen goede conditioneer voor je haar
- De regels voor rugby (woensdag mijn eerste wedstrijd ik ben echt super nerveus!)
- Met 4 mensen op 2 luchtbedden slapen niet comfortabel is
- Glazen flessen met dop op vuur is geen goede combinatie
- Dat als je al een beetje ziekjes bent je vooral niet in de vroege ochtend moet gaan zwemmen in een           ijskoud meer
- Dat je prima kan overleven op worstjes
- En een aantal zinnen Spaans

See yous!
x

De familie en meer

Kia ora! Ik heb eigenlijk nog niet zoveel over mijn familie verteld en waar ik precies woon. Ik woon dus op een boerderij ongeveer 22km vandaan van het dichtstbijzijnde dorp, Waimate. Het landschap is hier heel heuvelig en vol met weilanden, koeien en schapen. De boerderij van mijn familie is denk ik een aantal vierkante kilometers groot en rond de 400 koeien. Omdat het dus een redelijk groot gebied is, hebben we 3 quads waar ik heel af en toe ook op mag rijden. Naast de 400 koeien, hebben we ook nog een aantal varkens voor wanneer we honger hebben, een paard, een aantal honden en 2 kittens die we hebben gevonden in de weilanden.  Het huis waar ik in woon is redelijk oud. Zoals veel huizen hier in nieuw zeeland heeft het maar 1 verdieping en geen centrale verwarming. Het huis wordt opgewarmd met een openhaard en de bedden met elektrische dekens (Wat echt super is! Nooit meer je bed in wanneer het nog koud is). De keuken is redelijk klein en sluit aan op de woonkamer. Het avondeten wordt op de bank voor de tv gegeten omdat ten eerste we niet echt een eettafel hebben waar we allemaal passen en daarnaast zijn de banken heel comfortabel. De familie cummings bestaat uit de vader Colin, moeder Jo, dochter Anna en nog 2 jongens ,Ben en Dan, die niet meer thuis wonen. Er woont nu tijdelijk een melker bij ons om te helpen met de boederij. Colin is een beetje een practical joker die altijd wel iemand aan het plagen is. Hij brengt de koeien in de ochtend naar de stal en is daarnaast altijd met de boerderij bezig. Hij heeft altijd wel wat koeienpoep op zijn kleding. Jo houdt van bakken en daarom is altijd wel verse cake of koekjes te vinden voor mijn lunch op school of soms zelfs als ontbijt. Haar beste recept is een pavlova wat een soort luchtige cake is met room en fruit (het smelt op je tong!). Ze is niet zo’n fan van het huishouden maar ze houdt ervan om de was te doen. Ze helpt in de ochtend met het melken en daarna weet ik eigenlijk niet wat ze allemaal doet. Anna werkt hier op de boerderij, vandaar dat ze nog thuis woont. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in het begin een beetje bang voor haar was omdat ze zegt wat ze denkt. Maar nu ik haar beter ken vind ik haar echt geweldig. We kunnen goed opschieten maar ze plaagt me wel vaak, zeker als ik iets verkeerd uitspreek of wat raars zeg. Bijvoorbeeld; Do you fertilize the cows?  Daarnaast is nog de extra werker. Haar naam is Caitlin en ze komt uit een plaatsje boven Auckland. Ik weet niet zo goed wanneer ze nou weggaat maar volgens mij aan het einde van de maand. Caitlin houdt ook van bakken dus er is nu nog meer cake en koekjes dan eerst (ben onderhand al 5 kg aangekomen)

Ben is een aantal weekenden bij ons wezen slapen met zijn gezin. Hij heeft 3 kinderen en zijn vrouw Maaike komt uit Nederland (onderhand verstaat ze alleen nog maar nederlands). Dan heb ik nog maar voor 5 minuten gezien dus ik weet eigenlijk niks over hem, behalve dat hij binnenkort gaat trouwen!
Nu iets over Waimate. Waimate heeft rond de 4000 inwoners. De locale bevolking worden waimo’s genoemd en volgens de omliggende dorpen is Waimate the place not to be! Als ik zeg dat ik in Waimate woon krijg ik een waarschuwing to not drink the water en dat het hier vol is met incest. In Waimate zelf is ere en main street met alle winkels (Wat niet veel is) een aantal cafes en een pub. Waimate lijkt een beetje op zo’n amerikaans western dorpje als je door de main street loopt en dat op elk moment een gunfight kan plaatsvinden. Dusver is iedereen echt super aardig voor mij. De mensen hier zijn super relaxt en hebben niet echt de tijdsdruk die ze hebben in de stad. Ik merk dat als ik met vrienden door het dorpje loop dat ik veel sneller loop dan hun.

De school zelf is groen en heeft ongeveer 350 leerlingen met binnekort nog 2 andere uitwisselings studenten! Het gebouw zelf is al anders dan nederlandse scholen. In Nederland zijn alle klassen in 1 gebouw en hoef je niet echt naar buiten om naar je les te gaan. Hier is dat anders. Er zijn 3 of 4 blocken die niet met elkaar verbonden zijn. Om bij sommige vakken te komen moet je dus een stukje buiten lopen. Het is eigenlijk heel fijn omdat je dan wat frisse lucht krijgt tussen de lessen door. Year 12 en 13  hebben hun eigen ruimte, common room, om de lunches in door te brengen. In onze commonroom hebben we een klein keukentje en een ping pong tafel. Helaas mogen we geen bank in de common room neerzetten. Alleen de year 13’s mogen naar de winkels in de lunches, waar niet veel mensen zich aan houden.
Ik zal later nog proberen wat foto’s van de boerderij en de school up te loaden. Maar ons internet is bijna op voor deze maand, dus helaaaaas. Ik hoop dat ik beetje een klein beeld heb kunnen geven van mijn familie.

Well see ya

Eastercamp

Hallo!

Ik ben net terug van 5 slapeloze nachten. Voor pasen ben ik dus naar een Eastercamp in Christchurch geweest. EC is een christelijk kamp waar 4000 jongeren samen komen om pasen te vieren! Omdat het een christelijk kamp was moesten we elke ochtend en avond naar een big top meeting. De big top is een enorme tent waar meer dan 4000 mensen in passen. Tijdens de meetings werden er allerlei kleine programmas gedaan waaronder the wheel of suffering, een mok versie van border patrol, highlights of the day, Daily challenges, my big fat EC wedding, will it break? en nog veel meer. Daarnaast was er ook een band die tijdens elke meeting christelijke nummers zongen en na een paar meetings kan je al bijna alle teksten meezingen. Ook waren er sprekers die hun ervaringen met God deelden. Natuurlijk werd er ook gebeden wat heel apart is aangezien 4000 mensen dan doodstil zijn.  De meetings waren ongeveer een uur, maar daarna was het freetime. In het midden van het park was een village opgezet en om de village heen waren alle tentenkampen. Er was van alles te doen; supersized jenga, supersized vier op een rij, een open podium, rock climbing, een titanic, meerdere cafes, the groove room, clown chaos en ook nog een reuzerad.

Het ontbijt, lunch en avondeten hoefden we niet zelf te doen, de organisatie verzorgde dit namelijk. Omdat er een aantal duizend man honger had moest je wel een aardig tijdje wachten voor je eten. Het was het helemaal waard. Het eten was super goed en er was zelfs een Pie day! Ik dacht natuurlijk dat ze zoete taart bedoelen. Ik was dus helemaal enthousiast en hoopte dat ze ook appeltaart hadden. Je kan dus mijn teleurstelling begrijpen toen ze vlees pasteitjes op mijn bord schepten. Met pie bedoelen ze hier namelijk mince pie, waar mijn vertaal machine geen rekening mee had gehouden. Dit was trouwens niet mijn enigste teleurstelling van het kamp. De laatste avond was er een midnight mass. Waarom weet ik niet maar ik dacht dus; mass = mass of people = party time! Dus ik zat daar vol enthousiasme, kwam er een priester binnen om een dienst te geven. Kan gebeuren, feest is vast na de dienst. Ik kan je vertellen ,nadat ik er een tijdje heb gezeten, dat er geen feest was. Treur niet, ik heb genoeg tijd doorgebracht in de groove room.

Er was ook de mogelijkheid om op een helicopter ride te gaan. Hier hebben wij geen nee tegen gezegd. De helikopter ging over christchurch en de omgeving. Van bovenaf is heel goed te zien wat de aardbeving hier heeft aangericht. In het centrum waren vooral legen vlakken met aarde en afval. Ik heb ook nog een aantal workshops gedaan waaronder een dj workshop, hiphop en '15 reasons not to be a christian'.  Het was dus een super weekend. 

Sinds ik hier ben, ben ik een aantal dingen en gewoontes tegenkomen die ik 'anders' vond dus...
Did you know;
- Schoenen zijn hier optioneel
- Bijna iedereen houdt hier van bakken
- Brood wordt hier bijna altijd getoast omdat het anders niet te eten is
- Je groet hier zonder te zoenen
- Ze rijden hier links (na 3 maanden moet ik hier nog steeds aan wennen)
- Elke 250 meter weg heeft minstens 2 roadkills

Update!

Hallo!

Het is alweer een tijdje geleden sinds ik mijn eerste bericht heb geschreven.  Er is zoals je wel kan raden een hoop gebeurt in de tussentijd. Ik kan helaas niet alles meer herinneren (ben begonnen aan een dagboek) maar ik ga zoveel mogelijk schrijven ;).

In de 2e week van school hadden we dus swimming heats. Nu is er hetzelfde maar dan voor atletiek. Er was voor het eerst weer een beetje zon dus natuurlijk  was ik weer verbrand. Bij elke interhouse event moet er natuurlijk gekleed worden in de kleuren van je ''house''. Ik had uiteindelijk een rood geblokt shirt uit de 2e hands winkel(2e handswinkelen is hier heel normaal) gehaald voor de grote dag. Er was ook iemand die de hele dag in een morphsuit heeft rondgelopen. De dag zelf was heel gezellig en afentoe wat inspanning voor een race. Ik heb zelf de 100m, 60m, 800m, kogelstoten, speerwerpen en hoogspringen gedaan.

Vlak na de atletiek dag was mijn eerste schooltrip. De bestemming was Karitane, wat boven Dunedin ligt. Karitane is een klein dorpje wat aan de kust ligt. De bedoeling van de trip was om het strand te onderzoeken. Helaas was het weer wat minder veel zon maar ook veel wind, dus natuurlijk eindigde ik weer verbrand. We sliepen in een heel mooi strandhuis met uitzicht over de zee. Voordat we naar huis gingen, gingen we eerst nog langs de Moeraki boulders. De moeraki boulders zijn ronde stenen die ooit op het strand zijn gekomen na een vulkanische uitbarsting. Natuurlijk had ik mijn camera in de auto laten liggen, dus ik heb hier helaas geen foto's van kunnen nemen (het was trouwens ook niet zo speciaal).

Nu het leukste van de afgelopen weken! AFS kamp! We verbleven met 16 andere uitwisselingsstudenten in een traditionele marae. Een marae is een bijeenkomst plek voor de Maori, waar je met zijn allen op de grond slaapt. We werden ontvangen op een traditionele manier. De spreker van de Maori groep stelde zichzelf voor in Maori natuurlijk en daarna werd er voor ons gezongen. Hetzelfde werd van ons verwacht. De begeleider deed onze introductie en daarna moesten we het volkslied zingen. Een ander deel van de begroeting is de hongi. De hongi is bijna als een eskimo kus alleen wiebel je je neuzen niet tegen elkaar maar druk je ze even tegen elkaar aan. De Maori geloven dat je dan je adem met elkaar vermengt, na een hongi behoor je dan ook tijdelijk tot de marae. De Maori hebben ons de hele avond vergezeld met kapa haka (traditionele zang & dans) en wij mochten ook meedoen. Die avond kwam er niet zoveel van slapen, zeker niet aangezien je met zijn allen in dezelfde kamer ligt. De volgende dag moesten we eerst opdrachten maken en over onze ervaringen praten, wat we moeilijk vinden, wat voor verschillen ons opgevallen is etc etc. Na de opdrachten mochten we zelf bepalen wat we gingen doen. We besloten te gaan volleyballen op het strand, maar heelaaaas niemand van de groep kon volleyballen (behalve de studenten uit zuid-amerika) dus waren we met zijn allen in de zee geëindigd met kleding en al. Na het strand was het avondeten. Dezelfde Maori hadden voor ons een hangi bereid. Bij een hangi bereid je je eten onder de grond. Je graaft eerst een gat waarin je stenen legt. De stenen verwarm je voor een aantal uur, waarna je het eten op de stenen legt. Daarna begraaf je het eten en moet je weer een paar uur wachten. Het is het helemaal waard, het eten wat uit de hangi kwam was echt super lekker. Na het avondeten gingen de jongens de haka leren en wij een traditionele stick dance, waar je danst met stokken en deze over gooit naar de persoon tegen je over (is moeilijker dan het klinkt). We mochten deze avond zelf bepalen hoe laat we gingen slapen, dat was dus erg laat. Helaas moesten we elkaar weer verlaten in de ochtend een paar uur later en veel nummers uitgewisseld was ik weer in Waimate.  

Ook nog; 

- Ik die van het podium afvalt (op film).

- Gestoken worden door een wesp  

- Een trip naar Queenstown  

- Een bal op 16 juni, dus als je toevallig in de buurt bent 

- De schoolproductie begint steeds beter te worden en ik heb zelfs mijn eigen solo
- De kayak lessen zijn bijna over, dus we gaan beginnen met bergklimmen
- Het cricket seizoen is helaas ook al over
- Maar nu het winter seizoen begint ga ik badmintonnen, rugby, netball en snowboarden! 

Ohjaa, binnenkort is onze eerste vakantie en waarschijnlijk ga ik naar christchurch voor een 5 daags kamp! Het is met een christelijke organisatie en er komen rond de 4000 mensen. Er zijn niet alleen preken maar ook muziek, jellywrestling, sport events, helicopter rides, jet boats and the list goes on. Ik heb er dus onwijs zin in!  En aangezien het een christelijk kamp is zijn alcohol en drugs natuurlijk verboden (dus je hoeft je geen zorgen te maken mam) 

So far so good! 

Ik zal snel weer updaten 

xx

ps

Because Steph Drake and Ceri Giddens will be reading this ;d you guuys rock! 

Kia ora!

27 januari ben ik dus aangekomen in Christchurch na een lange vlucht met weinig beenruimte en veel chinezen. Mijn gastmoeder was op een bruiloft in Wellington, dus mijn nieuwe broer heeft mij opgehaald van het vliegveld. Het ging meteen al mis, instappen aan de verkeerde kant, miscommunicatie (Of ik een beer wou) en mijn koffer die onder de plastic bolletjes zat (de beanbag was in de auto ontploft). De volgende dag samen met Jo (Gastmoeder) de 3 uur durende reis gemaakt naar Waimate, waarna je nog ongeveer 20 minuten moet rijden naar het huis waar ik voor de komende tijd ga wonen. We kwamen laat aan dus er was geen tijd voor een rondleiding. Het huis zelf is 1 verdieping (zoals de meeste huizen in Nieuw-zeeland) en alles schijnt een laagje zand/stof te hebben (waar je verassend snel aan went). Na een korte nacht kreeg ik dan eindelijk de koeien te zien. De koeien worden gemolken in een kleine stal zo'n 250m achter het huis. Zodra je de stal binnenloopt kom je terecht in een walm van stront, wat ook weer zijn charme heeft.

Donderdag had ik mijn eerste schooldag. Iedereen draagt een uniform. Groen geruit rokje met een witte blouse voor meisjes en groene shorts voor de jongens. Elke week begint met een school assembly waar het volkslied wordt gezongen en belangrijke dingen worden verteld. Net als in Harry Potter is de school verdeeld in 4 ''houses''(Grant, Leadbetter, Schisholm, Pitcaitly). Elke house probeert zoveel mogelijk punten te krijgen om uiteindelijk de cup te winnen. Punten krijg je door mee te doen aan sport wedstrijden. Elke ochtend begint met house room waar de wijzigingen voor die dag worden voorgelezen.  De vakken die ik heb zijn Outdoor pursuits, Physical Education, English, Tourism, History en Geography. Gym is hier trouwens niet zoals wij dat kennen. Je moet hier echt dingen leren over trainingschemas, spieroefeningen en over 10 weken moet ik een triatlon lopen waarvoor ik dus mijn eigen trainings schema moet maken. Na 2 dagen school was het alweer weekend. Ben (die mij heeft opgehaald van het vliegveld) kwam langs voor het weekend met zijn kinderen en kennissen. Ben nam niet alleen zijn kinderen mee, maar ook 6 jachtgeweren. Het was dus een heel interessant weekend. Een konijn zien worden neergeschoten valt trouwens best wel mee.

Na het weekend was het tijd voor de swimming heats op school. De scholen in Nieuw zeeland zijn heel erg gefocust op sport en je krijgt dan ook vrij voor allerlei activiteiten. Iedereen kan meedoen aan de swimming heats en voor elke deelnemer krijgt je house een punt waarmee je de cup kan winnen. Naast het zwemmen was er ook een dressing gown race waarvan de bedoeling is dat je in je badjas door het water naar de overkant rent en die dan door te geven aan je team genoot.  Deze week heb ik ook voor het eerst aan een cricket training meegedaan (wat minder saai is dan het lijkt) en zaterdag al mijn eerste wedstrijd. Ook is het een stuk moeilijker dan je denkt doordat je bij het werpen van de bal je arm niet mag buigen.

Nog wat andere dingen;
- Rugby touch trials
- Showgirl rol in de schoolmusical
- Schoolfoto's
- Kayak les

Al met al heb ik het tot nu toe erg naar mijn zin. Mijn gastgezin is erg aardig voor mij en mijn klasgenoten zijn echt super.  

Well that's it!
See ya x